12.10.17 Bol u vratu - cervikalni sindrom

Deceniije, savijanja, podizanja, okretanja, uvrtanja mogu ostaviti traga na vratu. Uzimajući u obzir sav taj stres koji se ponavlja iz dana u dan, nije čudno što oko dve trećine ljudi oseti bolove u vratu u nekom periodu života.

Cervikalni sindrom je mnogo više od samog bola u vratu. Degenerativni procesi mogu prouzrokovati zrakasto širenje bola, utrnulost i slabost u ramenima, rukama i šakama. Ovaj neprijatan osećaj i gubitak pokretljivosti može ostaviti značajan trag u vašoj karijeri, porodičnom životu i uopšte uticati na kvalitet života.

Cervikalni sindrom obuhvata grupu simptoma i znakova koji nastaju usled kompresije i iritacije spinalnih nervnih korenova i krvnih sudova u vratu, i dovode do senzitivnih, motornih i vaskularnih poremećaja.

Učestalost cervikalnog sindroma odnosno bolova u vratu je velika i povećava se sa godinama života. Preko 90 % ljudi je makar jednom u životu osetilo bolove u vratu. Kao i kod lumbalnog sindroma najčešći uzrok bolnog vrata su degenerativne promene na vratnom delu kičme.

Glavna karakteristika vratnog dela kičme je postojanje unkovertebralnih (Luschine) zglobova. Promer medjupršljneskih otvora vratne kičme je značajno manji nego u ostalim delovima kičme zbog čega dolazi do neposrednog kontakta navedenih zglobova i nervih korenova. U toku degenerativnog procesa u zglobovima nastaje iritacija i kompresija nervnih korenova

Bočni produžeci unkorvertebralnih zglobova imaju zaštitnu ulogu jer sprečavaju protruziju i prolaps intervertebralnog diskusa tako da su akutne hernijacije diskusa vratnog dela kičme vrlo retke.

Uzroci bola u vratu – cervikalnog sindroma

Glavnu ulogu nastanka cervikalnog sindroma imaju degenerativne promene, koje se najpre javljaju na intervertebralnim diskusima dovodeći do postepenog sužavanja i.v prostora a na ivicama pršljena se dolazi do stvaraja osteofita.

Kod osoba sa degenerativno izmenjenim koštano-zglobnim strukturama vratnog dela kičme i najmanja trauma, nagli pokreti glave, nepovoljni položaj vrata u toku spavanja ili nekih profesionalnih aktivnosti može dovesti do subluksacije ovih zglobova i i još većeg sužavanja tesnog intervertebralnog prostora i na taj način izazivaju iritaciju i kompresiju nervnih korenova ili vertebralnih arterija.

Klinička slika cervikalnog sindroma

U kliničkoj slici Cervikalni sindrom se može podeliti u nekoliko zasebnih oblika.

1.Cervikalni sindrom
Pacijenti se uglavnom žale na bolove u vratu i ramenima koji nastaju postepeno ili naglo nakon nepovoljnog položaja ili nekontrolisanog pokreta vrata.

Najčešći znaci su:
– palpatorna osetljivost i bolnost vrata i ramena
– spazam (grč) paravertebralne muskulature
– ograničena pokretljivost vratne kičme

2.Cervikobrahijalni sindrom
je posledica iritacije i kompresije nervnih korenova C4-C8. U najvećem broju slučajeva pacijenti se žale na:
– bolove u vratu koji šire preko ramena duž cele ruke
– utrnulost prstiju šaka

Tegobe mogu nastati akutno kao posledica protruzije i.v.diska što je vrlo retko, a uglavnom su hroničnog karaktera.

Mišićni refleksi mogu biti očuvani ili izmenjeni (ugašeni) u zavisnosti od stepena pritiskanja motornog neurona.

Kao posledica težeg oštećenja dolazi do atrofije i slabosti određenih grupa mišiča rameno-lopatičnog pojasa i ruke (m.deltoideusa, m.biceps.brachii..).

3.Cervikocefalični sindrom
Praćen je glavoboljom različitog karaktera i inteziteta zbog čega se često zove i cervikalna migrena i cervikalna glavobolja. Najčešći uzrok su degenerativne promene na vratnom delu kičme. Glavobolja je najčešće lokalizovana u potiljku i širi se prema temenu.

4.Vertebrobazilarni sindrom
Karakterišu neurovaskularni simptomi a naročito vrtoglavica, nesvestica, muka, glavobolja, zujanje u ušima. Najčešće su posledica iritacije zadnjeg vratnog simpatikusa i vertebralne arterije pa dolazi do kompromitovane cirkulacije naročito ko0d starijih osoba.

Dijagnoza bola u vratu

Da bi se utvrdila dijagnoza cervikalnog sindroma potrebno je:

  • dobro poznavanje kliničke slike
  • radiografski snimak vratnog dela kičme u dva pravca
  • ultrazvučni snimak muskulature vrata i ramena
  • EMNG pregled radi odredjivanja visine i stepena oštećenja nervnog korena (u posebnim slučajevima)
  • ORL pregled samo kod postoja nestvestice, vrtoglavice, zujanja u ušima.
  • Magnetna rezonanca (MRI) vratnog dela kičme koja je najpreciznija u otkrivanju prolapsa i hernijacije i.v.diska.

Lečenje bola u vratu

Osnovna mera koju treba primeniti u akutnom stadijumu bolnog vrata je uklanjanje bola. Potrebno je obezbediti imobilizaciju i rasterećenje vratne kičme pomoću specijalnog okovratnika (Šancova kragna) koja smanjuje bol i mišićni spazam. Okovratnik se može improvizovati od peškira i obmotati oko vrata a nosi se i tokom dana i noći.

Mogu se koristiti lekovi iz grupe analgetika, nesteroidnih antireumatika, sedativi, miorelaksansi.

U programu lečenja bolova u vratnu tj cervikalnog sindroma najvažniju ulogu ima primena Fizikalne terapije koja dovodi do poboljšanja cirkulacije, popuštanja mišićnog spazma (grča) i smanjenja i nestanka bolova.

Pored toga primenjuju se i:

elektroterapija
laseroterapija
ultrazvučna terapija
magnetoterapija
akupunktura

Nakon smirivanja akutne bolne faze sprovodi se kineziterapija u vidu korektivnih vežbi i vežbi za jačanje paravertebralnih mišića.

Preuzeto sa: http://drgaletic.rs

Izdvojeni tekstovi

Imaš komentar ili pitanje na ovaj tekst?

Pošalji nam email!